natdanai's profilehammerPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
January 18 ผมเป็นลูกพระจอมครับสวัสดีทุกคนนะครับ
ผมเรียนมาจะครบปี4เเล้วครับ
เหลือเวลาอีกไม่กี่เดือนก็จะจบได้รับปริญญาเเล้วละ
ถึงเวลาต้องเดือนทางออกนอกรั้มบางมดที่รักแห่งนี้
เหลือแต่เรื่องราวเเละความทรงจำดีๆเอาไว้
เพื่อนพี่น้องคนรัก เก็บเอาไว้ที่บางมด หรือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
ความรักความเป็นห่วงควมคิดถึง ยังคงวนเวียนภายในหัวไม่มีวันหาย
ตั้งเเต่วันเเรกที่เดินเข้ามา ได้รหัสนักศึกษา 46214216 เป้นสายรหัสเก่าเเก่
แต่เราเป็นผู้ชายคนเเรกที่ อยู่ในสายรหัส ดีใจไหมละ
มาบางมดเด๋วนี้มาได้ง่ายสบายรถเยอะ
ใครมีลูกมีหลานส่งมาเรียนที่นี่ได้เพราะระบบพี่น้องเราเเน่นเหนียว
ไปแระดุรูปเอานะชีวิตในมหาลัยของผมขำๆ
ตั้ม October 07 ศรีไพร สารีวงษ์นอนกอดตัวเอง มาโดนหลายปี บ่คอยกอดสาวจั๊กที ทั้งที่อยากกอดเหลือเกิน เพราะว่าเฮาจน หน้ามน จึงเมิน ความรู้กะพอกะเทิน เขินเมื่อพ้อหน้าสาว เฮ็ดสุขจากฝัน ฝันเรื่อยมา สร่างฝันก็พลันผวา ควานไขว่คว้าหานางว่างเปล่า ผ้าห่มและหมอน ฮู้ดีว่าเฮาสุดเหงา นอนขดมือซุกหัวเข่า ขาดคู่เคล้าเคลียคลอ >พลิกซ้ายพลิกขวา พลิกขวาพลิกซ้าย กลิ้งมากลิ้งไป คิดถึงความบ่หล่อ พลิกซ้ายพลิกขวา กะเดี้ยกะด้อ หากมีสาวได๋ พลัดหลงตกลงเออออ สิฟ้าวเฮ็ดงานเก็บงอ ออ-วอ สอ-ขอ คนดี .นอนกอดตัวเอง มาโดนโด้นโดน มื้อได๋สิมีหน้ามน เอวงอดให้กอดสักที สิเอาอ้อมแขน กอดรัดฟัดเหวี่ยงคนดี สิกอดเหมิ๊ดเดือนเหมิ๊ดปี เซาเสียที เซากอดตัวเอง ....ดนตรี........ >พลิกซ้ายพลิกขวา พลิกขวาพลิกซ้าย กลิ้งมากลิ้งไป คิดถึงความบ่หล่อ พลิกซ้ายพลิกขวา กะเดี้ยกะด้อ หากมีสาวได๋ พลัดหลงตกลงเออออ สิฟ้าวเฮ็ดงานเก็บงอ ออ-วอ สอ-ขอ คนดี ...นอนกอดตัวเอง มาโดนโด้นโดน มื้อได๋สิมีหน้ามน เอวงอดให้กอดสักที สิเอาอ้อมแขน กอดรัดฟัดเหวี่ยงคนดี สิกอดเหมิ๊ดเดือนเหมิ๊ดปี เซาเสียที เซากอดตัวเอง September 17 =ชาวนาแสนอาลัย=
August 16 ห่ามึง- (O_0)....(+_O)1.03 เวลาหลังเที่ยงคืน เช้านี้กูก็สอบเเล้วเหรอ
ช่วงนี้ดูอะไรมันจะเงียบเหงาไปหมดเลย
สอบเหลือตัวสุดท้าย จะมาบรรยายให้ฟัง
Packaging Technology หัวใจของเรามันเหมือนกล่องลังกระดาษ เวลาเปียกน้ำที่ไรมันก็อ่อนปวกเปียกไปหมด
Substate เยื่อกระดาษที่ดีมาจากเยื่อใยยาว ของไม้เนื้ออ่อน เเต่ เยื่อใยของฉันส่งไปพร้อมความคิดถึง
Non-Impact Printing การพิมพ์โดยไร้เเรงกด แต่ใจเราก็ส่งถึงกันได้ ด้วย Electrophotoconductor
Plant Design ระยะปฏิบัติงานควรห่างจากเครื่องจักร 50 เซนติเมตร แต่พอฉันใกล้เอทีไรมักเกิดอุบัติเหตุทุกที
เหอๆอ่านแล้วเป็นไงบ้างวิชาที่เราเรียนมันยากไหม วิชาภาคนะนี่ (ภาคไหนวะ)
เหลือระยะเวลาอีกไม่กี่เดือนเเล้วที่จะได้ใช้ชีวิตในรั้วมหาลัย
ยังคงต้องค้นหาอะไรในชีวิตต่อไปเรื่อยๆ มองหาสิ่งที่เข้ามาเเล้วชีวิตมีความสุขเพิ่มขึ้น มึงทำไปเหอ เชื่อกู
อย่ามัวลังเลที่จะทำอะไรอยุ่เลย ชีวิตของคนเรามันสั้นนัก มัวแต่ชักช้าจะอดทำสิ่งดีนะจ๊ะ
ฟังเพลง ของ Snail ซิ รักมันทำให้น้อยใจ เพราะดีนะ
ช่วงนี้แอบน้อยใจเล็กน้อยถึงปานกลางมีอะไรมากมาที่บรรยายไม่ได้ แล้วจะอยากรู้เรื่องของเราไปทำไม
อยากรู้อะไรถามได้นะ บอกหมดเเระไม่ปิดบังอะไรแระ
กลับบ้านเดินทางปลอดภัยนะ
คิดถึงจัง
ลูกชิ้น January 17 คิดถึงเธอนิดๆ....อยากใกล้ชิดเธอทุกวัน....ก็ฉันชอบเธออะเห้ออะไรกะชีวิตช่วงนี้หว่า....พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรกหัวใจเก่าไม่ทันจาง....ก็มีคนเข้ามาในชีวิตอีกก็สนุกดีนะ
วันนี้เป็นวันที่เท่าไรไม่รู้รู้ว่าวันนี้ตื่นเช้าดี...มาสูดอากาศสดชื่นแต่...
วันนี้จะเสนอเมนูอาหารน่ากิน.....
ต้มยำอกหัก ผัดผักแอบรัก
โล่งคอยิ่งนักแกงจืดหน้าบูด
ผักบุ้งไฟสวาทผัดเผ็ดรักคุด
เป็นหนึ่งในเนื้อเพลง จ.รอคอย ของพงษ์เทพ กระโดนชำนาญ
ก็เป็นอีกอารมณ์เพลงสามช่า...ชึ่งทุกวันนี้พวกเราได้หลงลืมสามช่ากันแล้ว
เหลือน้อยคนที่หลงเสน่ห์ในมนต์เพลงสามช่า...อยากให้คุณลองหันมามอง
เพลงสามช่า..เหมือนหันมามองคนใกล้ตัวมากยิ่งขึ้น..ใส่ใจในของที่อยู่ใกล้ตัวและใกล้ใจเรามานาน...แล้วคุณก็อาจจะพบกับความสุขที่สามารถหาได้ง่ายๆ.......
อาทิตย์อับเเสง คนหมดแรง
จัทราอวดแย้ม สองแก้มอ่อนโยน
อยู่ไกลกันโพน ยังเจอที่เดิม
ต่อเติมชีวิต ใกล้ชิตหัวใจ
หันมองครั้งใน เพิ่มกำลังใจ
สิบห้าวันใกล้ชิด มวลมิตรสหาย
ช่วยเหลือจุลใจ สร้างพลังไมตรี
ชมรมอาสาพัฒนาชนบท พระจอมเกล้าธนบุรี
January 07 ไร่อ้อยคอยรักไร่อ้อยคอยรัก
หนาว เริ่มเยือนมาแล้วน้อง
พี่ ร่ำร้องเรียกน้องบัวลอย
ใคร เล่าใคร เขาหมายเหม่อคอย
พี่ใจลอย ไร่อ้อย คงเหลือแต่ซาง
น้อง เจ้าไม่หันมาแล พี่ ชะแง้หนาวแท้นวลปราง
ลม หนาวเอยข้าเคยกอดนาง
กลับอ้างว้าง ลมพาพัดนางสู่กรุง
ไร่อ้อยแห้งเฉา เพราะเจ้าไม่อยู่ พี่ทนอดสู เฝ้าดูเจ้ารุ่ง
สวมเพชร วงใหญ่ อยู่ในเมืองกรุง
เพลินกลิ่นหอมฟุ้ง ลืมบ้านมุงหญ้าคา
หนาว พี่ก็หนาวไม่น้อย หนุ่ม ไร่อ้อยบุญน้อยหนักหนา
คง ชวดชมเจ้าแล้วแก้วตา
อ้อยแห้งคา อ้อมแขนคอยแฟนกลับคืน
ไร่อ้อยแห้งเฉา เพราะเจ้าไม่อยู่ พี่ทนอดสู เฝ้าดูเจ้ารุ่ง
สวมเพชร วงใหญ่ อยู่ในเมืองกรุง
เพลินกลิ่นหอมฟุ้ง ลืมบ้านมุงหญ้าคา
หนาว พี่ก็หนาวไม่น้อย หนุ่ม ไร่อ้อยบุญน้อยหนักหนา
คง ชวดชมเจ้าแล้วแก้วตา อ้อยแห้งคา อ้อมแขนคอยแฟนกลับคืน ปีใหม่...กับคนเก่าๆ(14 มค 2549 วันเด็กเเห่งชาติ)สวัสดีกับทุกคนที่ได้เข้ามาในพื้นที่ของผม...สวัสดีครับ
 หวังว่าทุกคนคงสุขสบายดีนะไม่มีโรคภัยไข้เจ็บรบกวน...
 14 มกราคม 2549 วันเด็กเเห่งชาติ
 จะได้ไปเยื่อนถิ่นเดิมถิ่นเก่าของเราที่แก่งกระจาน เพชรบุรี บ้านน้ำทรัพย์ที่แสนจะอบอุ่นไปด้วยมิตรไมตรี
ร่วมทางกับสหายพี่น้องที่ร่วมรับอุดมการณ์เดียวกัน..เพื่อต่อเติมสิ่งที่ขาดหายไปของเด็กๆ..อาสาพัฒนาชนบท
 เมื่อนึกย้องไปมองตัวเองเมื่อคราวเป็นเด็ก...ตอนอยู่ประถม ร.ร.วัดหนองครก (ชื่อนี้จริงๆนะ)
 เมื่อถึงวันเด้กทีไรก็หมายความว่าเราจะได้เข้าไปเล่นที่ มูลนิธิวิสุธิมรรคขีรี หรือ ที่หวงซุ้ยนะแหละ
ถ้าคุณเคยเป็นเด็กคุณก็จะต้องเคยไปวันเด็กใช่ไหม..คุยรู้จักเพลงนี้ไหม
เด็กเด๋ยเด็กดี..ต้องมีหน้าที่สิบอย่างด้วยกัน
  เค้าจะมีการจัดกิจจกรรมวันเด็กให้ แม่ก็จะให้เงินเรา100
 บาท เนื่องในวันเด็ก ด้วยความฉลาดแกมโกงเราก็นำเงิน100บาทนั้นแบ่งเป็น 2 ส่วน 50ต่อ50 50แรกเก็บไว้กินขนมที่เราอยากกินซึ่งจะมีขายมากมายในงาน
อีก50บาทนะเหรอครับ ก็เอาไปจับเบอร์ไง ปีไหนโชคดีก็มีตังหลายร้อยกลับบ้านด้วย
การจับเบอร์ หรือสัมยก่อนเรียกจกเบอร์ เป็นการเสี่ยงโชคที่เด็กๆสมัยนั้นนิยมมาก(จริงๆนะ)
แล้วเงินทุกบาทก็ไปจบลงด้วยปืนอัดลมที่มีอายุการเล่นเเค่เพียงนึ่งสัปดาห์เพราะว่าจะเกดอาการลูกค้างในลำกล้อง
ต้องไปโมดิฟายใหม่...ถ้าเด็กโตเค้าก็จะเล่นรถบังคับ.......นี่ก้เป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งของมุมชีวิตที่ผ่านมาแต่ไม่ผ่านไปเฉยๆ
ก็หยิบมาเล่าให้ฟังเล่นๆละกัน..........  December 29 ช่วงเวลาสุดท้ายของปี254829 ธันวาคม 2548 ตี1สี่สิบนาที
คิดๆถึงเธอคนนั้นจัง เธอกำลังกลับบ้าน คิดถึงๆ ปีหน้าคงได้เจอหน้ากันอีก
|
|
|
